zaterdag 4 oktober 2014
ORANJE MUISJES
Het oog moet er net op vallen, klein zijn ze, erg klein en schuw. Zodra ze maar een schaduw zien bewegen vouwen ze hun pootjes op en rollen langs het blad omlaag. Waar heb ik het over? Het is het Menierode spitsmuisje ( Apion frumentarium ) Geen zoogdier maar een kevertje behorende tot de grote groep van de snuitkevers. Het is maar een klein ding met zijn lengte van 3.5 tot 4.5 mm. Ze zijn zeer algemeen en leven op zuringsoorten. Ik vind ze het vaakst op de ook al zeer algemene ridderzuring ( Rumex obtusifolius ). Van april tot juli legt het de eitjes in de wortelhals van de plant. Ze boort daartoe een gaatje legt haar eitjes daarin en dekt het weer af met wat aangestampte poep. De larfjes vreten gangetjes in een stengeldeel en als ze volwassen zijn knagen ze een holletje waarin ze zich verpoppen. De kevers sluipen uit van juli tot augustus en overwinteren vlakbij de voedselplant in de bodem. Zodoende zijn ze van het voorjaar tot laat in het najaar te vinden, zeker met het mooie warme weer zoals we deze dagen hebben. Leuk om ze eens te ontmoeten na wat voorzichtig speurwerk!
donderdag 21 augustus 2014
WIE HET KLEINE.............................
Wie het kleine niet eert zegt het spreekwoord, is het grote niet weert. Nou is het niet zo dat ik het kleine niet eer, maar om eerlijk te zijn, het was niet mijn bedoeling dit hele kleine snuitkevertje op de foto te zetten, laat staan dat ik het had gezien! Regelmatig maak ik foto's van en in mijn tuin. Niet uit gemakzucht maar om te onthouden welke soorten planten er staan en van naam te voorzien of leuke, soms toevallige combinaties vast te leggen. zo ook in dit geval. Bij het inzoomen op de laptop kwam pas het kleine kevertje tevoorschijn. Hoe het heet? Geen idee. In mijn snuitkeverboek staan zevenhonderdzeventig afgebeeld en van deze super kleintjes tientallen die sprekend op elkaar lijken. Met goede determinatie tabellen en microscoop zou het kunnen lukken het diertje een naam te geven, maar ja waar is het nu gebleven? Dus gaat het hier naamloos het internet op.
vrijdag 15 augustus 2014
TUINRENOVATIE
Soms heb je dat, een tuin waar je op bent uitgekeken of waar je noodgedwongen moet gaan renoveren. Vaste planten die wild door de tuin woekeren daarbij vergezeld door gras met lange dunne ondergrondse wortelstokken en stijve klaverzuring die denkt dat hij ook recht heeft op een plek in mijn tuin. Na rijp beraad besloot ik over te gaan tot een algehele renovatie en een deel in te gaan richten als rotstuin. De schop er in en opruimen was de enige oplossing. De grond minutieus ontdoen van al wat maar op een wortelstokje van ongewenste gasten lijkt. Al doende kwam ik van alles tegen, pissebedden, tuinduizendpoten met jonkies, wormen, ritnaalden en heel veel engerlingen, meest larven van de meikever.
Dikke vette volgroeide larven, maar ook jongen en verpoppende larven en zelfs een aantal volwassen meikevers. Het is augustus, dus die kevers moeten rustig ondergronds wachten tot het voorjaar van 2015, zonder eten of drinken. Leuk vond ik het niet, maar al deze wortel verorberende larven en volwassen kevers heb ik eigenhandig om zeep geholpen.
woensdag 6 augustus 2014
DOORKIJKBLAADJES-2
Er wordt wat af geknaagd en gevreten deze zomer, zo ook aan de blaadjes van mijn knotwilg. Een deel wordt voor de tweede keer dit jaar tot op de hoofdnerf verslonden door een leger larven van de wilgenbladwesp. En nu verschijnen er steeds meer doorkijkblaadjes. Deze keer niet van een bladwesp, of een vlinder, maar door de larven van een kevertje, een wilgenhaantje. Ik heb nog geen idee welk soort wilgenhaantje zich hier tegoed doet, hopelijk kom ik straks de volwassen kevertjes tegen in de tuin zodat ik er een naam aan kan geven. Zo wordt je door moeder natuur lekker bezig gehouden.
woensdag 30 juli 2014
DOORKIJKBLAADJES
Het was me al een tijdje opgevallen, aan diverse eiken zaten enkele blaadjes waar het licht door heen scheen. Er is weer een of ander beestje bezig dacht ik dan. Later maar eens nader bestuderen als ik er om denk was de gedachte. Maar ja, zoals zo vaak kom je dan net te laat. Toen ik echter weer een nieuw blad in het oog kreeg waar de vorige dag maar een heel klein doorkijk stukje te zien was heb ik het eens nader bekeken. Eerst was er niets te ontdekken totdat het blad voorzichtig was omgedraaid, daar zaten de boosdoeners. Het was een heel legertje vraatzuchtige slakvormige bastaard rupsen. Eigenlijk zijn het geen echte rupsen wat de naam al doet vermoeden, want uit deze rupsen komen geen vlinders maar bladwespen. Gelukkig zijn het per boom maar een paar blaadjes waar het bladgroen van wordt verorberd en lijdt de boom geen schade en heb ze dan ook lustig verder laten grazen.
woensdag 16 juli 2014
HALLO
Hallo, daar ben ik weer. Even was ik uit de lucht of liever gezegd veel te druk met andere zaken. Een poosje vakantie en de tuin opnieuw inrichten. Overtollige planten weghalen, vooral planten die in het voorjaar erg leuk waren maar nu een troosteloze aanblik geven. Andere planten die denken dat zij het recht hebben op de hele tuin en anderen verdringen. Daarbij opgeteld het sociale leven, familie, vrienden, kennissen, buren, en dat soort zaken. Dan ook nog de natuur in en tuinen en kwekerijen bezoeken. Altijd met de camera bij de hand. Heel veel leuke dingen gezien en op de plaat gezet, zoals dit bereidwillig poserende salamandertje. Na de fotosessie verdween het weer snel onder de boomstam waar het lekker vochtig was want felle zon daar houdt het niet van.
zaterdag 31 mei 2014
BONTE PIET
Tijdens een weekje Schiermonnikoog kom je vaak ogen te kort. Het strand de duinen het wad overal bulkt het van de natuur. Na een dag op struintocht terug komen met honderden beelden op de SDHC is al heel gewoon. om nog maar te zwijgen over allerhande leuke natuurdingen die we tegenkomen en verzamelen. Vele mooie schelpen verdwijnen in de meegebrachte plastic zakken. Op een van de dagen maakten we een lange wandeling door de duinen en via het strand weer terug. Het waaide hard alles werd als het ware gezandstraald. Plots een kreet, STOP!! Bijna was ik op de eieren van een scholekster gestapt. Aan de luw zijde van een hoopje wier lagen drie gespikkelde eieren in het zand. Van iets van een nest was geen sprake, alleen het zilte zand. Heel in de verte keken twee scholeksters naar wat we aan het doen waren. Gauw weer door lopen was het beste. Eerst liepen de vogels steeds voor ons uit, tot een van de twee vond dat we ver genoeg bij het nest vandaan waren. Het vloog het met een grote boog om ons heen en ging weer op het nest zitten. De kop in de wind in het stuivende zand de eieren warm houdend rustig verder broedend alsof er niets aan de hand was.
Abonneren op:
Posts (Atom)