| Vloeivleklieveheersbeestje |
maandag 1 februari 2016
LIEFDES BEESTJES
Als ik in bed lig ben ik nooit alleen, zeker niet als ik lig te lezen met de bureaulamp aan. Door de warmte en door het licht worden beestjes wakker. 's Zomers zijn het over het algemeen geen echte lieverdjes die met hoog zoemgeluid mij uit de slaap houden en als ik uitgeput in slaap val zich tot barstens toe vol zuigen met mijn bloed. Maar nu is het anders, ik hoor ze amper als ze rondvliegen. Ik hoor ze tikken tegen de lamp, waarna ze op mijn bed of boek vallen. Ze zijn klein en lief, daarom heten ze ook lieveheersbeestjes denk ik. Wat er nu kruipt en vliegt zou eigenlijk liefde-heerst-beestje moeten heten. Ze zien er ook zo uit met hun mooie glanzend roze gekleurde dekschildjes met daarop wat donkere vlekjes. In de ochtend, als ik het slaapkamer raam open zet, zie ik dat ze zich in de sponning hebben verstopt. Voorzichtig zet ik ze dan in een hoekje in de vensterbank en hoop dat ze niet wegvliegen. Maar gelukkig, 's avonds kruipt er weer eentje over de rand van het nachtkastje. Ook deze nacht word ik weer omringd met liefde.
zondag 7 juni 2015
ALIENS IN DE DORDOGNE
| man Empusa |
Zo struinden we op een zekere dag over een steile helling met vervallen terrassen met een aan de natuur overgelaten lavendel kwekerij. Het is verbazing wekkend te zien wat voor een rijke natuur zich daar had ontwikkeld aan planten en insecten. Vlinders, werkelijk overal vlinders en bijen en mieren en.........ach te veel om op te noemen.
Zo ontdekte het alziend oog van mijn vriendin een vreemd wezen tussen de begroeiing. Het schommelde wat heen en weer hangend aan een grasspriet. Wat een vreemd wezen, twee lange veerachtige sprieten op zijn kop, twee gedoornde voorpoten en een achterlijf bedekt door helder groene vleugels. Het was ons duidelijk, het was een bidsprinkhaan, maar wat een bijzonder beest! Nog nooit hadden we zoiets gezien. In de caravan het Franse insecten boek open geslagen en daarin vonden we de naam van deze op een alien gelijkend beest. Het was het mannetje van de Empusa pennata.
| vrouw Empusa |
zondag 26 april 2015
HONGER EN DORST
Het was veertien april, ik lag in mijn tuintje en sliep..... niet. Nee ik lag languit in het gras naast mijn vijvertje. De salamanders van de vorige blog hadden het druk tussen de waterplanten. Schaatsenrijders schoven onrustig heen en weer op het wateroppervlak zoekend naar een lekker hapje. Verscholen tussen de oeverplanten lagen enkele groene kikkers te loeren naar vliegende hapjes. Vlak naast deze groene monsters landde een Gehakkelde aurelia. Of de kikkers hadden al genoeg gegeten of ze waren te lui, want ze bleven zitten waar ze zaten en het enige wat bewoog was hun keel en af en toe een knipoog.
Overal aan de boorden van het vijvertje zoemde het van de bijen onbevreesd voor de grote groene kikkerbeesten. Of wisten ze dat die vandaag een marge dag hadden? Tientallen kropen langs de waterrand door het mos staken hun zuigsnuit tussen de mosplantjes en zogen op die manier het water op. Mij traag bewegend en heel voorzichtig heb ik mijn camera gericht op al dat gedoe en het in een SD kaartje gestopt. En er nu een blogje van gemaakt.
woensdag 15 april 2015
LENTE LIEFDE
De groene kikkers in mijn vijvertje waren ontwaakt en zaten in het mos op de oever te loeren naar insekten. Tijd om de vijver wat op te schonen dacht ik enkele dagen geleden. Al bij de eerste grote schep dode planten en ingewaaide bladeren zag ik dat ook de salamanders wakker waren geworden. Uit de troep die ik op het gazon had gelegd kroop een dametje met een dikke bolle buik.
Gelukkig net op tijd met de schoonmaak aktie, want vandaag was het een drukte van belang. Er vertoeven een flink aantal Kleine watersalamanders in mijn tuin en vijvertjes. Tussen het puntkroos en de andere waterplanten kropen een aantal vrouwtjes rond,
gevolgd door een of meerdere op seks beluste heren. Zodra het vrouwtje een plekje had gevonden om even rustig te zitten, kwam er al snel zo'n man aan gezwommen en trachtte haar te imponeren met de prachtig gekleurde vlag aan zijn staart. Als je dan ook nog het geluk hebt om te zien dat er eitjes worden gelegd tijdens een liefdevolle omstrengeling, ja dan is mijn dag weer helemaal toppie.
Helaas deden ze dat op een plek waar ik ze niet kon fotograferen. Ze zullen wel gedacht hebben, dat hoeft van ons nou ik weer niet allemaal op internet.
Zeer tegen zijn zin heb ik er even een man uit gevist voor een korte fotosessie. Wat een prachtige kleuren, dat blauwe en het oranje met zwarte blokpatroon. En dan die prachtige oranje buik met donkere vlekjes. Daar zal je als salamanderdame toch smoorverliefd op worden?
vrijdag 3 april 2015
LENTE, PASEN EN KERST.
Ondanks de regen en de storm komt de lente er aan. Overal gaan bloemen bloeien in tuinen, bossen en velden. Knoppen aan bomen zwellen en barsten open. Zo ook de bijna zwarte driehoeks knoppen van de Es. Als de zwarte schubben opzij gedrongen worden komen de donkerpaarse nog gesloten helmdraden te voorschijn. Nog een enkele warme dag en ze springen open om hun stuifmeel mee te geven aan de wind.
Bezig zijnde in mijn tuin kom ik weer het Gestreepte nestzwammetje tegen, het zit er al vanaf de herfst vorig jaar. De 'eitjes' zien er wat gebleekt uit, zal ik ze een kleurtje geven zo vlak voor de paasdagen? Ach laat ook maar, gewoon naturel is ook goed. Al die geverfde eieren, wat een rare gewoonte eigenlijk, alsof er al niet kleur genoeg is in de lentetuin.
Tussen al dat vrolijke lentegedoe staan in mijn tuin nog aardig wat kerstrozen in bloei. De echte witte Helleborus niger naast licht- en donkerpaarse en bijna witte met spikkeltjes van de Helleborus orientalis zaailingen. Vlak in de buurt staat een groepje Narcissen, volgens mij is dat de echte paasbloem. Om niet helemaal de kluts kwijt te raken zitten de knopjes van de Pinksterbloem dankzij het vroege paasfeest gelukkig nog stijf dicht. Misschien kunnen we ze beter allemaal gewoon lentebloemen noemen.
donderdag 19 maart 2015
SKYLGE II
| slapen denk je dan, maar ze houden mij goed in de gaten |
Drukte op het strand, geen mensen maar vogeltjes. Het zijn Drieteenstrandlopertjes, wat mij betreft de leukste vogeltjes op het strand. De hele tijd rennen ze achter de zich terug trekkende zee aan en dan weer het strand op als er een nieuwe golf aankomt rollen. Steeds pikken ze kleine beestjes op tot hun maagjes gevuld zijn, dan gaan ze uitbuiken. Snaveltjes in de wind, staande op een poot en drie teentjes.
| snavel in de veren op een poot en drie tenen een tukje doen, doe dat maar eens na! |
Een eindje verderop staan Bonte Pieten in het water, beide poten op de grond met de kop en oranje snavels in de wind. Ook zij hebben even tijd om na de maaltijd even uit te buiken, zonder gepietepiet.
| snaveltjes toe, maar oogjes open. |
zaterdag 14 maart 2015
SKYLGE - I
| Het hele strand voor ons alleen |
Twee weekjes op Terschelling, wind en zon, gewoon lekker uitwaaien en vooral struinen langs het strand. Dat kan dus niet zonder camera. Kortom we hebben ons niet verveeld. Geniet maar met ons mee.
| slechts in gezelschap van rood gekopte strandpalen tussen het door de wind voortgejaagde zand |
| en vooral wind |
Abonneren op:
Posts (Atom)