zondag 15 februari 2015

TUIN ZON



Ha daar is-t-ie de zon. Daar was het wachten op, sneeuwklokjes, krokusjes, bijen, spinnen, lieveheersbeestjes en ik fleuren op en we koesteren ons in de warme winter-lente zon. In mijn overdekt zithoekje uit de wind is het veertien graden. Zittend op het bankje geniet ik van een kopje koffie en overzie mijn 'landgoedje' en het werk wat nog te verrichten is. En dat werk is nu een plezier om te doen.

 Laag bij de grond is nu de plek om te werken. Dode plantenresten afknippen en lagen blad verwijderen. Dit alles op ooghoogte met de wijd open gesperde bloemen van de Boerenkrokus en het Lenteklokje met zijn fris groene puntjes op de buitenkant van het kelkje naast mijn bezige 
handen.








Op een tafeltje liggen enkele vierkante flesjes, waar zomers af en toe een klein toefje bloemetjes in staat. Nu heeft zich uit condens een grote
druppel gevormd in een van die flesjes. Eerst sla ik er geen acht op maar ineens, als de zon er op schijnt, toont zich een prachtige brede lentelach.
Mijn dag is weer goed!


woensdag 11 februari 2015

OP DE VLAKTE



Vandaag even naar het hoge noorden, het Hoogeland en het wad bij Noordpolderzijl. Echt uitwaaien kan ik het niet noemen, er is wat wind maar meer is het ook niet. Het is er rustig, in de verte hoor ik het gebrom van een graafmachine. Het stoort me niet de vogels, niet erg veel deze keer, komen er gemakkelijk boven uit. Ik geniet van deze relatieve stilte en de wijde blik over de lege vlakte.




Terugkerend naar de bewoonde wereld kijk ik over de nog lege akkers met in verte een eenzame boerderij. Rust alleen maar rust heerst hier en zo kom ik hier de vochtige zilte lucht diep inademend ook tot rust.



dinsdag 10 februari 2015

ZONDAGMIDDAG WANDELING



Het is tijd om es een eindje te gaan wandelen en de zondagmiddag wordt daar veel voor gebruikt. Hoewel we het op zulke middagen vaak te druk vinden in de natuur, toch maar de stevige stappers aan gedaan. We reizen af, richting Grollo om de zeven kilometer lange Veenpluisroute te doen. Het is wat grijs weer en er staan al een behoorlijk aantal auto's op de parkeerplaats. Een groepje wandelaars gaat juist op stap. Ze volgen blijkbaar een andere route, want we zien ze niet weer terug. Even later komt ons een echtpaar tegemoet met een hondje, dat waren dan ook de enige mensen die we rest van de middag zagen. Het bos en de vennen waren voor ons alleen, ja en van de vogels natuurlijk. Op sommige plekjes lag nog wat sneeuw en in de natte hei smeltend ijs op de plasjes. Leuk om te fotograferen al die belletjes en grillige randjes. Midden in zo'n plasje een winter slachtoffer, het is een Grote populierenhaan. Te vroeg het voorjaar in de kop gehad en te grazen genomen door koning winter. 


Op een omgevallen boomstam groeien paddenstoelen, Elfenbankjes, Waaierkorstzwam, Paarse korstzwam en ook een aantal fraaie Tonderzwammen. Hoe vaak ik ze al heb gekiekt weet ik niet meer maar telkens weer wordt ik getroffen door de prachtige structuren op de bovenkant van de zwam.



En de veenpluis? Die is uitgeplozen. Al wat is overgebleven is een pracht aan reebruine slierten op artistieke wijze gedrapeerd door de wind.

donderdag 29 januari 2015

MOOI DOOD




Al struinend door de natuur kom je vele zaken tegen, mits je je ogen open hebt of er oog voor hebt. Het afgelopen jaar was een druk jaar, veel gefotografeerd zowel springlevende zaken als ook dode. Als je er op gaat letten zijn er in onze natuurlijke omgeving als ook in de tuinen en plantsoenen hele mooie, vaak prachtige vormen en kleuren te ontdekken aan wat eens levend was. Uitgebloeide bloemen half vergaan of in prachtige kleuren afstervend blad en dode bomen al of niet omgewaaid. Een eeuwenoude eik die ter aarde was gestort en haar schors al was kwijtgeraakt vertoonde de meest fantastische patronen. In een Drents heideveld waren bomen verwijderd om de heide weer een kans te geven zich te ontwikkelen. De dikke stronken waren met een freesmachine tot op het maaiveld weggehaald en gaf een heel ander beeld, alsof een groot knaagdier er zijn tanden in had gezet. Dit zijn slechts twee voorbeelden uit een serie van honderden foto's welke het afgelopen jaar zijn gemaakt. Zo af en toe zal ik er een s een blogje aan wagen.




zaterdag 24 januari 2015

HEEL EVEN MAAR



Een paar weken geleden leek het voorjaar in aantocht en dan ineens is het winter. Alles wat in bloei staat is toegedekt met een wit wollig dek van verse sneeuw. Tijd om de schaatsen voor de dag te halen? Nou vergeet het maar. Net op tijd deze ochtend een foto rondje gemaakt. Na de middag drupte en lekte het overal en de sneeuwpoppen die de buurkinderen voor mij hadden gemaakt zakken langzaam weg in een plas drabberig water. De dicht gevroren vijver bedekt met een mooie witte laag veranderd langzaam in een grijzige tint met hier en daar stervormige natte plekken waar doorheen een waterlelieblad zich laat zien. wie zal het de komende tijd winnen, de Lente fee of Koning winter?







Soms een nachtvorstje, elders in het land zelfs wat sneeuw. Op de kalender staat januari, het is dus winter. Het lijkt er in de verste verte niet op. De schaatsen liggen flink ingevet op zolder, werkeloos. De eerste voorjaarsbloeiers doen vermoeden dat die schaatsen daar wel zullen blijven liggen. In mijn tuin staan planten die gewoon doorgaan met bloeien. Op een muurtje op de begraafplaats groeien in de voegen allerlei leuke plantjes, het lijken wel bonzai plantjes. Tegen de verdrukking in groeien ze daar en gaan gewoon lekker bloeien in het wat waterig schijnend zonnetje.
Het is de zeer algemene zandraket ( Arabidopsis thaliana ) Een van die leuke vroeg bloeiende plantjes uit de Kruisbloemenfamilie, een familielid van onze boerenkool, ook prima te genieten in de wintermaanden



zaterdag 4 oktober 2014

ORANJE MUISJES





Het oog moet er net op vallen, klein zijn ze, erg klein en schuw. Zodra ze maar een schaduw zien bewegen vouwen ze hun pootjes op en rollen langs het blad omlaag. Waar heb ik het over? Het is het Menierode spitsmuisje ( Apion frumentarium ) Geen zoogdier maar een kevertje behorende tot de grote groep van de snuitkevers. Het is maar een klein ding met zijn lengte van 3.5 tot 4.5 mm. Ze zijn zeer algemeen en leven op zuringsoorten. Ik vind ze het vaakst op de ook al zeer algemene ridderzuring ( Rumex obtusifolius ). Van april tot juli legt het de eitjes in de wortelhals van de plant. Ze boort daartoe een gaatje legt haar eitjes daarin en dekt het weer af met wat aangestampte poep. De larfjes vreten gangetjes in een stengeldeel en als ze volwassen zijn knagen ze een holletje waarin ze zich verpoppen. De kevers sluipen uit van juli tot augustus en overwinteren vlakbij de voedselplant in de bodem. Zodoende zijn ze van het voorjaar tot laat in het najaar te vinden, zeker met het mooie warme weer zoals we deze dagen hebben. Leuk om ze eens te ontmoeten na wat voorzichtig speurwerk!