GROENE WINTER

Soms even een nachtvorstje, een dun laagje ijs op sloten en regenplassen, dat is het dan wel tot nu. Het is droog een beetje zon en weinig wind, tijd om een rondje te doen op de begraafplaats. Natuurlijk de camera mee.


Vooral in de winter doen mossen het erg goed, heerlijk groen

Het groeit overal in kieren en

op bomen

Op een dode tak van een haagbeuk groeit een heel tapijt van een korstzwam

EEN FRISSE NEUS

Het is al weer een tijd geleden dat ik een blogje schreef, dus tijd om weer es los te gaan. Dat heet een goed voornemen voor 2018.
Na de regen van de laatste tijd even weer een droge dag dus tijd om een frisse neus te halen. Daartoe gaan we naar de Strubben bij Schipborg.
Met de camera om de nek worden dat niet erg veel kilometers, wel koude vingers want er zijn nog vele leuke zaken die op de plaat gezet willen worden.
Hierbij wat zwam foto's want die zijn er, zeker deze winter, nog genoeg te vinden.

Paarse korstzwam een zeer algemene soort en doet het prima zo in de koude wintermaanden 



de oranje aderzwam is ook aanwezig hoewel ze er wat bleekjes uit ziet



Eikentrilzwam is zwart en als het nat is een glibberig gevalletje maar tegen het licht gehouden blijkt het heel wat minder zwart te zijn 

Prachtig oranjegeel is het twijg korstzwammetje, op deze foto is de onderkant gefotografeerd.

KLEIN GROEN MONSTERTJE

Als het voorjaar wordt en buiten de natuur ontwaakt, kan ik het niet laten. Dan pluk ik wat bloesemtakken of een bosje bloemen en haal ze in huis. Genieten is het dan van het openspringen van knoppen, de kleuren en de geuren.
Dan gebeurt het vaak dat er ook ander leven mee naar binnenkomt en ontwaakt. Zo ook vandaag.

Daar zat zo maar een klein groen monstertje op het raamkozijn. Het heeft een bruinig lijfje.

Het kijkt wat verbaasd in de lens van mijn camera

Het is een Groene krabspin luisterend met de mooie zondagse naam Diaea dorsata.
Een heel algemeen voorkomende spinnensoort die de winter had doorgebracht in de Skimmia in mijn tuin en met het boeketje wat ik had geplukt was binnengekomen.

Na enige tijd voor mij geposeerd te hebben vond hij het welletjes, zwaaide mij gedag en liet zich aan een mooie zilveren draad in mijn geranium voor het raam zakken.
Omdat daar geen luizen op zitten heb ik hem voorzichtig opgepakt en hem buiten terug in de Skimmia gezet.

KORSTZWAMMEN

Zondag, het waait nogal en het voelt erg koud aan, maar de zon schijnt volop. Een boswandeling lijkt een goed idee, camera's pakken en op weg. Het Gietenerveld is ons doelwit.



De zon strooit met licht door het donkere sparrenwoud. Op het mostapijt ligt een dun laagje sneeuw.



Op een dode liggende boomstam vinden we korstzwammen. Geen idee hoe ze heten, dus als er iemand een idee heeft, laat het me weten.

Ik krijg er niet genoeg van.

Er bovenop met de camera lijkt het op de oppervlakte van een vreemde, verre planeet.

Van opzij lijkt het weer heel ergens anders op, maar waarop?

Gelukkig, ook nog een bekende, de grijze buisjeszwam.

Als we weer in de richting van de auto lopen kijken we nog even achterom waar de zon het goud van dorre beukenbladeren doet oplichten.
Dan op naar een warme kop koffie, lekker opgefrist en met een sd-kaartje vol foto's.

IJSHAAR

Het bestaan van ijshaar was mij bekend maar nog nooit het genoegen gehad het te ontmoeten. En dan gebeurt het, onverwacht en ook nog in mijn eigen tuin! In een plantenbak met tuinkruiden had ik kortgeleden wat afgestorven planten afgeknipt. Toen ik de tuin in liep om mijn gevederde vrienden wat te verwennen met lekkere zaden viel mijn oog op iets vreemds in de kruidenbak. In eerste instantie dacht dat er stukjes van een plastic boterhamzakje tussen de afgeknipte planten was gewaaid. Toch maar even beter gekeken. Ja hoor ijshaar! Ik sprong in gat in de lucht, greep mijn camera van de eettafel en legde dit niet alledaagse fenomeen vast.

Hele dunne draadjes bevroren vocht door schimmels in de stengels naar buiten geperst. De temperatuur net beneden nul en geen zon zorgt er voor dat ze blijven.

Dat was gisteren. Nu, vandaag zijn ze er nog en zelfs iets gegroeid. Dus straks nog maar weer met de camera er tegen aan.

STENGELDEEL

Even een klein wandelingetje op een zondagmiddag, dat kan natuurlijk niet zonder camera. Je weet tenslotte maar nooit wat je tegen komt. En zo was het ook deze keer.

Zoals overal in ons land vind je wel een plek waar reuzenberenklauwen zich hebben gevestigd. Niet altijd is men er blij mee, ze nemen vooral in de natuur de plek in van onze inheemse plantensoorten.

 

Te vuur en te zwaard worden ze vaak bestreden maar we raken ze niet meer kwijt is mijn idee. Met hun grote witte schermen waren ze eens welkom in onze siertuinen tot men ontdekte dat het sap uit deze plant vervelende brandwonden veroorzaakte. Om eerlijk te zijn, ik vind ze eigenlijk best wel mooi en heb ze vaak gefotografeerd.

 

Zo ook deze keer, niet in bloei maar morsdood lagen dode stengels kris kras over en door elkaar. Ik pakte zo'n stengel op en zag leuke structuren daar waar wortels hadden gezeten dwars op de lengte ribben. Uit verschillende hoeken bekeken en van dichtbij best wel aardig.
Kijk maar wat je er van vindt.

EVEN TE SNEL

Gisteren nog snel een blogje gemaakt. Niet gecontroleerd dus dat was schrikken toen ik vanmorgen nog even terug keek. Een hele verkeerde foto had ik er op gezet, een wazig filigrainwerkje.
Ik probeer het nu goed te maken.

Het slootje met het ijs filigrain

  

zoiets bijvoorbeeld

of zoiets

en een grapje