woensdag 26 februari 2014

KLEINE KELKJES





Het is een mooie zondagmorgen. Ondanks de mogelijke drukte van hordes zondagswandelaars, met of zonder kinderen en hond toch maar op pad. Genoeg leuke zaken om te fotograferen, mooie stronken, dode stukken hout, kevers en ander kruipspul achter los zittende schors kortom, te veel om op te noemen. Afstanden worden er ook al niet afgelegd. Voorbijgangers trekken in het voorbijgaan hun schouders op een enkeling komt nieuwsgierig vragen wat we zoal fotograferen en kijkt verbaasd naar een oud elzenkatje van vorig jaar waar hele kleine kelkjes op groeien. Het is het Elzenkatjesmummie-kelkje een heel klein zwammetje. Duizenden zitten er langs de met elzen begroeide zandweg en binnen de kortst mogelijke keren zijn er tientallen op de plaat gezet. O, ja de zondagse naam voor deze kleine kelkjes luidt; Ciboria amentacea. De moeite waard om eens door de knieen te gaan onder elzenbomen.






dinsdag 18 februari 2014

NA EEN NACHTVORSTJE

Boerencrocus


Maandagmorgen, het gras is wit en de autoruiten zijn bedekt door fraaie ijsbloemen. De zon is nog verstopt achter het geboomte er is vrijwel geen wind en het ruikt naar fris gewassen linnen. Een morgen vol mooie beloften. Rustig eet ik m'n boterhammetje, kopje koffie er bij en dan de nachtkleding verwisselen voor die van overdag. Langzaam klimt de zon de blauwe hemel in, piept over de bomen en smelt de ijskristalletjes op de krokusjes, die zich daarna wijd openen in de weldadige zonnewarmte. Tijd om met de camera een tochtje door de tuin te maken terwijl de temperatuur stijgt richting de twaalf graden. Een echte lentedag!


Crocus 'Snowbunting'

zondag 16 februari 2014

VILT AAN DE SLOOTKANT

bovenkant


 Zaterdag op pad met de KNNV afd. Groningen. Vanuit Sauwerd wandelen we door het oude landschap van het Reitdiep. Via Hekkum, Wetsingerzijl en Groot en Klein Wetsinge weer terug door het oude Reitdiep dal. Duidelijk zijn de oude meanders nog waarneembaar nadat in 1661 Het Reitdiep was rechtgetrokken en daarna langs het dorp Garnwerd stroomde. De storm deerde ons niet, het was droog en de zon liet zich met grote regelmaat zien.
Genietend van het fraaie landschap ontdekten we op een stronk in een slootkant mooie exemplaren van de Viltige Judasoor ( Auricularia mesenterica ). Bij een boerderij een eindje verderop lag een dikke boomstam helemaal vol met deze mooie zwammen. Vermoedelijk een iepenstam, een boomsoort waar hij de voorkeur aan geeft, maar ook andere soorten loofhout neemt hij voor lief. Een mooie cultuurhistorische wandeling om in de zomer nog eens over te doen.



onderkant

donderdag 13 februari 2014

NOORDPOLDERZIJL

Laagwater


Afgelopen dinsdag scheen de zon en werd het weer eens tijd om er op uit te trekken. Samen met mijn vriendin togen we naar het hoge noorden. Daar maakten we een wandeling over de buitendijkse kwelder bij Noordpolderzijl. Het was laag water en op wat wilde eenden en een koppeltje rotganzen na was er weinig aan vogels te zien. Tegen de rand van het wat hoger gelegen kweldergedeelte lag een dikke rand aanspoelsel. Altijd leuk om eens langs te struinen en wat leuke vindsels te fotograferen en te verzamelen. Een stukje echte kurkschors, een stukje half verkoold hout en wat zaden en delen van planten, van dat soort spul. Erg leuk waren de glanzend zwarte, afgestorven wortelknolletjes van de Heen een biesachtige plant die vroeger ook wel zeebies heette. Weer richting de dijk lopend zagen we nog een blauwe kiekendief laag over de kwelder zweven. De dag was weer goed. Heerlijk opgefrist en grijs van de glibberige klei namen we afscheid van het machtig mooie wad en keerden voldaan huiswaarts.


wortelknolletje van de Heen ( Bolboschoenus maritimus )

woensdag 29 januari 2014

EVEN WINTER....

wel koud hoor hier boven, had ik maar oorwarmers en warme sokken!


 De zon scheen en de sneeuw lag er nog, dus naar buiten om wat winterse foto's te maken. Al enige jaren broeden er ooievaars in het weiland tussen het Maar en de A-28, maar wie had gedacht dat er al een wilde, zo te zien een niet geringde ooievaar op het nest zou staan, ik niet! Dat was maandag, vandaag heb ik hem niet meer gezien. In datzelfde weiland vertoeft regelmatig een grote groep nijlganzen. Wat die van die ooievaar vonden was duidelijk te horen, wat een herrie maakten ze en ze snaterden allemaal doorelkaar. Een aantal vond het maar niets en liepen bij het nest weg af en toe achterom kijkend en zich snaterend afvragend wat dat stomme beest daar nu al te zoeken had.




wat doet die eiber daar op dat nest? voorjaar in de kop? had beter nog even in Afrika kunnen blijven, wat een zot zeg!

zondag 26 januari 2014

BLEEKSCHEET OF GEBLONDEERD ?



Zaterdagavond ben ik glijdend en slippend met een gangetje zo tussen de dertig en veertig kilometer per uur heelhuids thuis gekomen. Plotseling was daar koning winter uit zijn slaap ontwaakt.
Van ochtend snel de voerplekken en huisjes wat sneeuwvrij gemaakt en voer neergelegd en opgehangen. Het duurde dan ook niet lang of de tuin zat vol vinken, groenlingen, kepen, mezen en merels.
Al een paar dagen zat er een erg licht uitgevallen mannetjes groenling tussen. Telkens als ik hem zag had ik de camera niet bij de hand en als ik me ook maar even bewoog voor het raam was hij snel vertrokken. Vanmorgen had ik meer kans hem voor de lens te krijgen, eerst vanuit de keuken en later, verscholen achter een pot hyacinten vanuit de kamer. Alleen zijn donker gekleurde veertjes waren grijswit geworden en de gele waren mooi geel gebleven. Een wonder dat zo'n licht gekleurde man nog niet ten prooi was gevallen aan een sperwer. Gelukkig maar. Hopelijk blijft hij nog een tijdje rondhangen in mijn tuin.



vrijdag 24 januari 2014

NOG STEEDS MOOI


In mijn tuin staan de sneeuwklokjes en crocussen met smart te wachten op een zonnestraaltje. Helaas tevergeefs, het is donker en nevelig weer en het wordt ook nog kouder. Andere winterbloeiers staan al wel in bloei en sommige zomerbloeiers persen nog steeds een kleurig bloemetje tevoorschijn. De meeste bloeiers zijn echter bovengronds, of zelfs helemaal afgestorven.
Een deel heb ik al wat opgeruimd een ander deel mag nog even blijven.




Er is best nog wel wat leuks aan te ontdekken. Mijn Echte guldenroede ( Solidago virgaurea ) heeft hier en daar nog wat zaadjes om mee te geven aan de wind. De meeste zaden zijn allang weggezweefd en hebben een lege, door kelkblaadjes omkranste, bloembodem achter gelaten. Als een soort winterbloemetje geven ze mij nog steeds plezier en kom ik de tijd naar het voorjaar toe er prima mee door. Maar het wachten is echter op een wat nevelige vriesnacht die ze dan extra gaat opfleuren met mooie zilverige rijp. En wat te denken van wat hele zachte sneeuwkristalletjes, ik hoop dat het er nog van komt deze winter.